تبلیغات

كل يسبح بحمده ولكن لاتفقهون تسبيحهم



عذاب تارکین نماز


آنچه از مطالعه در متون دينى (قرآن و روايات) فهميده مى شود اين است كه همه موجودات حتى حيوانات و نباتات و جمادات با هدايت تكوينى كه دارند خدا را تسبيح و تحميد مى كنند. چنانچه خداوند فرمودند: وَاِنْ من شىء الاّ يُسبِّحُ بحمده ولكن لاتفقهون تسبيحهم». ونيست هيچ موجودى مگر اينكه تسبيح و حمد او مى گويد ولى شما تسبيح آنها را نمى فهميد».
يعنى هر موجودى به نوعى به حمد و ثناى خدا مشغول است و نحوه ستايش بر پروردگارشان بصورت مجاز نيست بلكه تسبيح آنان واقعى و حقيقى است ولى ما انسانها معرفت چندانى بدان نداريم با توجه به اينكه اصل ستايش آنان براى ما اصلى مسلَّم و پذيرفته شده اى است. چنانچه در آيات و روايات متعدد به آن تصريح شده است و مرحوم علامه طباطبائى(رحمه الله) در ذيل آيه فوق از امام باقر(ع)روايت مى كنند كه: امام باقر(ع) صداى گنجشكانى را شنيد فرمود: مى دانيد اينها چه مى گويند ابو حمزه ثمالى كه از صحابه نزديك امام بود گويد به امام عرض كردم خير نمى دانيم. امام فرمود: يسبحن رَبَّهُنَّ ـ عز وجل ـ ويسئلن قوت يَومَهُنَّ.
«آنها تسبيح خدا و پروردگارشان را مى گويند و روزى خود را از او مى خواهند».
وقتى كه همه موجودات خدا را ستايش كنند و ربّ خويش را تسبيح نمايند انسان كه اشرف مخلوقات است بايد بهتر و بيشتر خداى خويش را مورد پرستش قرار دهد و در غير اينصورت كه انسان از ستايش و حمد پروردگارش سرباز زند و نماز كه بهترين الگو و نشانه حمد الهى است را ترك نمايد از آن حيث كه حيوانات مشغول عبادتند و او از عبادت روى برگرداند قطعاً حيوانات را بر او امتياز است و او از حيوانات پستتر خواهد بود.
اينكه در متون دينى وارد شده اگر آدمى به جهت انسانى خويش سوق داده شود از فرشتگان برتر خواهد بود ولى هرگاه به جنبه حيوانى جهت داده شود از هر حيوانى پست تر، سرِّش در عبوديت و بندگى و ستايش حق است كه الگوى كامل آن در نماز نهفته است. يعنى اگر اهل عبوديت و بندگى (اهل نماز) باشد به مقامى مى رسد كه مسجود ملائكه قرار مىگيرد ولى اگر از عبادت غافل گردد حيوانات بر او سبقت مى گيرند.
پس آدمى اگر اهل بندگى باشد مصداق آيه ولقد كرمنا بنى آدم وحملناهم فى البرّ والبحر.
«و بتحقيق كرامت بخشيديم فرزندان آدم را و آنها را درخشكى و دريا حمل كرديم».
قرار مى گيرد ولى اگر از وصف عبوديت فاصله بگيرد ، مصداق آيه: ولقد ذَرَأنا لجهنم كثيراً من الجن والانس لهم قلوبٌ لايفقهون بِها وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لايُبصرون بها ولهم اذانٌ لايسمعون بها اولئك كالانعام بل هم اضل اولئك هم الغافلون.
«بتحقيق ما بسيارى آدميان و اجنه را براى جهنم آفريديم آنان كه داراى قلوب هستند ولى بواسطه آن درك نمى كنند. داراى چشمهائى مى باشند كه نمى بينند و گوشهائى كه نمى شنوند ايشان همانند چارپايانند بلكه گمراهتر از چارپايان، آنان افراد بى خبر و غافلى مى باشند».
قرار خواهد گرفت. از تحليل و بررسى آيات مزبور اين نكته بدست مى آيد كه معيار و ملاك مقام انسان و حيوان و فاصله بين انسانيت و حيوانيت نماز است. رسول گرامى اسلام(ص) در سخنى بسيار زيبا همين مطلب را چنين تشريح فرموده اند:
يقول الكلب الحمد لله الذى خلقنى كلباً ولم يَخْلُقنى خنزيراً.
ويقول الخنزير الحمد لله الذى خلقنى خنزيراً ولم يخلقنى كافراً.
ويقول الكافرُ الحمد لله الذى خلقتنى كافراً ولم يجعلنى منافقاً.
والمنافق يقول الحمد لله الذى خلقتنى منافقاً ولم يخلقنى تارك الصلاة.
«سگ مى گويد خدا را شكر مىكنم كه مرا سگ آفريد و خوك خلق نكرد و
خوك گويد خدا را سپاس مى گويم كه مرا خوك خلق كرد و كافر نيافريد و كافر مى گويد خداى را ستايش مى كنم كه مرا كافر خلق كرد و منافق قرار نداد و انسان منافق مى گويد خداى را سپاس مىگويم كه مرا منافق خلق كرد و بى نماز نيافريد».
منابع:
1 ـ تفسير الميزان، ج13 ص119
2 ـ سوره مباركه اسراء، آيه 70
3 ـ سوره مباركه اعراف، آيه 179



منبع : merajh[dot]blogfa[dot]com[slash]post-264[dot]aspx

معراج حضور عذاب تارکین نماز, مریم آل رسول حضرت معصومه س , گیسوی کلام وجود شعور در تمام , سرنوشت نامعلوم, پردیس فرهنگ و ادب, BE SABKE ZENDEGI پرسش و پاسخ, فرشیدرضااهرابی تفسیرسوره ,

تبلیغات


تبلیغات

تبلیغات
مطالب تصادفی

تبلیغات