تبلیغات

برچسب :

فرهنگ رانندگی تعریف قوانین

نوشته مرتبط با این برچسب :
تعریف قوانین راهنمایی و رانندگی 1

                       راهنمایی و رانندگی

فصل اول ـ تعريف ها

 

ماده 1 ـ اصطلاحاتي كه در اين آئين نامه، دستورالعملها و پيوستهاي مربوط به كار رفته اند، داراي معاني مشروح زير مي باشند.

1-  آزاد راه: آزاد راه به راهي گفته مي شود كه حداقل داراي دو خط اتومبيل رو و يك شانه حداقل به عرض سه متر براي هر طرف رفت و برگشت بوده و دو طرف آن به نحوي محصور بوده و در تمام طول آزاد راه از هم كاملاً مجزا باشد و ارتباط آنها با هم تنها بوسيله راه هاي فرعي كه از زير يا بالاي آزاد راه عبور كند تامين شود و هيچ راه ديگري آن را قطع نكند.

2-    ابطال گواهينامه: سلب اعتبار قانوني گواهينامه رانندگي.

3-    اتومبيل: هر نوع خودرو كه لااقل داراي دو چرخ در جلو و دو چرخ ديگر در عقب بوده و براي حمل بار يا انسان بكار رود.

4-  اتومبيل آموزشي: خودرويي است كه براي آموزش رانندگي اختصاص داده شده و بايد داراي دو پدال كلاچ و دو پدال ترمز، دو آيينه، تابلوي ويژه روي سقف و علائم مشخص روي بدنه و متعلق و يا تحت پوشش يكي از آموزشگاههاي مجاز آموزش رانندگي باشد.

5-  اتومبيل مدارس: خودرويي جمعي است كه براي رفت و آمد دانش آموزان مدارس اختصاص داده شده است و داراي رنگ و علائم مشخص كننده مي باشد.

6-    ارتفاع چراغ: فاصله مركز چراغ خودرو بدون بار يا مسافر تا كف راه.

7-    اعتبار برگ معاينه فني: زمان درج شده در متن برگ معاينه فني وسيله نقليه است.

8-  اوراق كردن وسيله نقليه: عبارت است از جدا كردن قطعات اصلي وسيله نقليه، امحاي شماره هاي شناسايي (در مورد شاسي بصورت برش) و بريدن سقف يا ستون هاي اتاق و يا پرس اتاق آن و فك و اخذ پلاك ها و ابطال اسناد مربوط.

9-    ايستادن: ايست وسيله نقليه در زمان كوتاه.

10-ايستادن ممنوع (توقف مطلقاً ممنوع): ايست وسيله نقليه براي هر مدت ممنوع است.

11-باركش: هر نوع خودرويي كه براي حمل بار ساخته شده است و داراي انواع زير است:

الف ـ كاميون: وسيله نقليه موتوري باري كه قسمت بارگير آن بصورت پيوسته به كشنده متصل است. كاميون ها بطور كلي با وضعيت حداقل دو محور وجود داشته و ظرفيت حمل 6 تن بار و بيشتر دارند.

الف -1- كاميون اتاق دار: كاميوني كه حداكثر ارتفاع ديواره مقاوم اتاق بار آن از كف اتاق 5/1 متر باشد.

الف- 2- كاميون لبه دار: كاميوني كه حداكثر ارتفاع ديواره مقاوم اتاق بار آن از كف اتاق 80 سانتيمتر باشد.

الف-3- كاميون تيغه دار: كاميوني كه قسمت بار آن بوسيله تيغه اي طولي به دو نيمه مساوي تقسيم شده باشد.

الف-4- كاميون كفي: كاميوني كه قسمت بار آن ديواره نداشته باشد.

الف-5- كاميون سقف دار (مسقف): كاميوني كه قسمت بار آن بصورت محفظه سرپوشيده ساخته شده است.

الف-6- كاميون يخچال دار: كاميون سقف داري كه قسمت بار آن داراي تجهيزات سرد كننده باشد.

الف-7- كاميون تانكر (باري مخزني): كاميوني كه قسمت بار آن بصورت مخزن بسته و براي حمل انواع مايعات ساخته شده است.

الف-8- كاميون بونكر: كاميوني كه قسمت بار آن بصورت مخزن بسته و براي حمل انواع جامدات شكل پذير (فله) ساخته شده است.

الف -9- كاميون مخلوط كن (ميكسر): كاميوني كه قسمت بار آن بصورت مخزن بسته و داراي دستگاه مخلوط كن باشد.

الف-10- كاميون كمپرسي: كاميون اتاق داري كه تخليه بار آن به وسيله دستگاه كمپرس انجام مي شود.

الف -11- كاميونت: به دو صورت زير وجود دارد:

11-1- خودروي ون باربري: وسيله نقليه موتوري باري است كه اتاق راننده و اتاق بار به صورت دو محفظه جداگانه و بر روي يك شاسي باشد و مجموع وزن وسيله نقليه و ظرفيت حمل بار آن از 5/3 تن تا كمتر از 5 تن است.

11-2- لوري: وسيله نقليه موتوري باري است كه اتاق راننده و اتاق بار به صورت دو محفظه جداگانه و بر روي يك شاسي باشد و مجموع وزن وسيله نقليه و ظرفيت حمل بار آن از 5 تن تا كمتر از 6 تن است.

الف-12- كشنده: وسيله نقليه اي است كه يدك و يا نيمه يدك را به دنبال خود كشيده و به حركت درمي آورد.

الف-13- وانت دو كابين: وسيله نقليه موتوري دو منظوره كه اتاق راننده و سرنشينان و اتاق بار بصورت دو محفظه جداگانه باشد و براي حمل بار و اشخاص بكار مي رود.

الف-14- وانت يك كابين: وسيله نقليه موتوري كه اتاق راننده و اتاق بار به صورت دو محفظه جداگانه و بر روي يك شاسي باشد و براي حمل بار ساخته شده و مجموع وزن خودرو و ظرفيت حمل بار آن كمتر از 5/3 تن است.

ب ـ تريلر(يدك): عبارت از وسيله نقليه اي است كه با يك وسيله نقليه موتوري كشيده مي شود.

پ ـ نيمه تريلر (نيمه يدك): عبارت از يدكي است كه به يك وسيله نقليه ديگر بطوري متصل مي گردد كه بخشي از وزن بار آن بوسيله كاميون يا كاميونهاي كشنده حمل مي شود.

12-برگ يا برچسب معاينه فني: گواهي انجام معاينه فني كه از سوي ستادهاي معاينه فني خودرو يا مراكز فني مجاز صادر و برگه به درخواست كننده تحويل و برچسب به سمت راست شيشه جلو الصاق مي گردد.

13-بزرگراه: راهي است كه حداقل داراي دو خط عبور در هر طرف بوده و ترافيك دو طرف آن به وسيله موانع فيزيكي از هم جدا شده باشد و بطور معمول داراي تقاطع هاي غير هم سطح است. بزرگراه مي تواند تعداد معدودي تقاطع همسطح كنترل شده داشته باشد.

14-پلاك : قطعه فلزي است با ابعاد، طرح و رنگهاي زمينه مختلف كه شماره روي آن حك مي شود و انواع آن عبارتند از: شخصي، دولتي، عمومي، سياسي، سرويس، كنسولي، نظامي ـ انتظامي، تعميري، گذر موقت، بين المللي، ترانزيت، كشاورزي ـ عمراني و ويژه.

15-پلاك غير مجاز: پلاكهاي غير مجاز عبارتند از:

الف ـ پلاكي كه بموجب آگهي قبلي معاونت راهنمايي و رانندگي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران، كه از اين پس در اين آئين نامه به اختصار راهنمايي و رانندگي گفته مي شود، بايد تجديد گردد.

ب ـ پلاكي كه در كشور خارجي روي وسيله نقليه نصب شده و پس از ورود به ايران با وجود سپري شدن مدت اعتبار آن تعويض نشده باشد.

پ ـ پلاك بين المللي كه براي مسافرت با اتومبيل به خارج از كشور از سوي راهنمايي و رانندگي صادر و به اتومبيلهاي پلاك داخلي داده مي شود و استفاده از آن در كشور ممنوع است.

ت ـ پلاكي كه اشخاص در ارقام و مشخصات اوليه آن تغيير ايجاد كنند و يا پلاك وسيله نقليه ديگري به يك وسيله نقليه الصاق گردد و يا براي آن پلاك تقلبي بكار برده شود.

ث ـ پلاك دست ساز و دست نوشته اي كه بدون مجوز راهنمايي و رانندگي به كار برده مي شود.

ج ـ پلاك خودرويي كه با اعلام مراجع صلاحيت دار فرسوده اعلام مي شود.

16-پليس راه: واحدهايي از راهنمايي و رانندگي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران كه نظارت و كنترل بر اجراي قوانين و مقررات راهنمايي و رانندگي در جاده هاي كشور دارند.

17-پليس مدرسه: دانش آموز آموزش ديده اي كه با لباس ويژه و تجهيزات تعيين شده از طرف مسئولين مدرسه براي عبور ايمن دانش آموزان از عرض سواره رو راهها مامور مي گردد.

18-پياده: شخصي غير سوار كه بدون استفاده از هيچ نوع وسيله نقليه موتوري يا غير موتوري حركت مي نمايد و يا مبادرت به جابجايي كالسكه، چرخ دستي، جامه دان، سبدهاي چرخ دار و مانند آن مي نمايد.

19-پياده رو: بخشي جدا شده از خيابان كه در امتداد آن واقع شده و براي عبور و مرور پيادگان اختصاص يافته است.

20-پيچ (قوس افقي): انحراف مستقيم راه در سطح افق.

21-ترافيك (شدآمد): آمد و شد وسايل نقليه و اشخاص و حيوانات در راهها.

22-تراموا (قطار خياباني): قطاري شهري است كه بطور معمول در خطوط ريلي واقع در سطح سواره رو وسايل نقليه ديگر حركت مي نمايد.

23-تقاطع: محدوده اي است كه در آن دو يا چند مسير بصورت همسطح يا غير همسطح با يكديگر تلاقي مي كنند.

24-توقف: ايست وسيله نقليه در زمان طولاني بدون حضور راننده.

25-توقف سنج (پاركومتر): دستگاهي است كه با انداختن سكه يا پرداخت حق توقف، استفاده از كارتهاي اعتباري يا روشهاي ديگر، اجازه توقف را در زمان معين به خودرو مي دهد.

26-توقف ممنوع (پاركينگ ممنوع): توقف وسيله نقليه ممنوع است، جز براي سوار و پياده كردن ، مشروط به استقرار راننده در پشت فرمان.

27-توقيف گواهينامه رانندگي: اخذ و ضبط گواهينامه رانندگي و محروم نمودن موقت دارنده از مزاياي قانوني آن.

28-جاده: راه خارج از شهر براي عبور و مرور.

29-جاده اصلي: راهي است كه در برخورد با راه ديگر بطور معمول عريض تر است و با نصب علائم راهنمايي و رانندگي ، اصلي تلقي مي گردد.

30-جاده خصوصي: راهي كه اشخاص يا موسسات براي كاربرد شخصي ساخته اند و استفاده از آن منوط به اجازه مالك است.

31-جاده فرعي: راهي كه از راه اصلي منشعب شده و يا به آن مي پيوندد و بطور معمول كم عرض تر است و با نصب علائم راهنمايي و رانندگي فرعي تلقي مي شود.

32-چراغ توقف (چراغ ترمز): عبارت از چراغهايي است كه هنگام بكار بردن ترمز پايي براي كاهش سرعت يا توقف بكار مي رود تا توجه لازم را به استفاده كنندگان از راه در پشت سر وسيله نقليه بدهد.

33-چراغ جانبي جلو (چراغهاي كوچك جلو): عبارت از چراغهايي است كه حضور وسيله نقليه و عرض آن را از سمت جلو نشان مي دهد.

34-چراغ جانبي عقب (چراغهاي كوچك عقب): عبارت از چراغهايي است كه حضور وسيله نقليه و عرض آن را از سمت عقب نشان مي دهد.

35-چراغ جانبي وسايل نقليه طويل: عبارت از چراغهايي است كه در امتداد طول وسايل نقليه طويل بكار مي رود تا رانندگان وسايل نقليه ديگر قادر به تشخيص طول آن شوند. اين چراغها براي هر دو طرف در نظر گرفته شده و در قسمت عقب قرمز رنگ و در قسمت جلو زرد رنگ مي باشند و در حدود هر 3 متر از طول وسيله نقليه نصب مي شوند.

36-چراغ دنده عقب: عبارت از چراغي است كه راننده وسيله نقليه بكار مي برد تا راه را به طرف عقب وسيله نقليه روشن كرده و به اين ترتيب به ديگر استفاده كنندگان از را اخطار نمايد كه وسيله نقليه در حال راندن به عقب بوده و يا مي خواهد به عقب براند.

37-چراغ رانندگي (نور بالا): عبارت است از چراغهايي كه جلوي وسيله نقليه را تا فاصله دور روشن مي كند.

38-چراغ راهنما: عبارت از چراغي است كه راننده وسيله نقليه بكار مي برد تا به ديگر استفاده كنندگان از راه اخطار نمايد كه راننده قصد تغيير جهت به راست و يا چپ، گردش و يا توقف را دارد.

39-چراغ عبور (نور پايين): عبارتست از چراغهايي كه جلو وسيله نقليه را در فاصله نزديك روشن مي كند و موجب خيره شدن چشم يا ناراحتي رانندگاني كه از طرف مقابل مي آيند و ديگر استفاده كنندگان از راه نخواهد شد.

40-چراغ مه: عبارت از چراغي است كه در اتومبيل نصب شده و براي بهتر ديدن راه در هنگام مه و برف و باران سيل آسا و گرد و غبار و مانند آن بكار مي رود.

41-چرخ فلزي: چرخي است كه محل تماس آن با سطح زمين فلزي باشد.

42-حريم تقاطع: محدوده ايست كه در تقاطع راهها كه به منظور سهولت حركت و ايمني تردد اختصاص مي يابد.

43-حق تقدم عبور: اولويت حق عبور وسيله نقليه اي نسبت به وسايل نقليه ديگر يا نسبت به پيادگان و بالعكس.

44-خط ايست: خط كشي عرضي است كه در ورودي تقاطع و بمنظور تعيين مرز توقف وسايل نقليه پيش از گذرگاه پياده بر سطح راه ترسيم مي شود.

45-خط تغيير سرعت: نوعي خط عبور كه خودروهاي ورودي به مسير اصلي يا خروجي از آن مي توانند در طول آن، سرعت خود را براي همگرايي و يا واگرايي با جريان ترافيك افزايش يا كاهش دهند.

46-خط عبور: بخشي از سواره رو است كه در طول مسير، به عبور يك ستون وسيله نقليه اختصاص يافته و با خط كشي حدود آن مشخص مي گردد. يك راه مي تواند در هر جهت يك يا چند خط عبور داشته كه اين خطهاي عبور از سمت راست به چپ از شماره يك به بالا شماره گذاري مي شوند.

47-خط عبور دوچرخه: عبارتست از مسير ويژه دوچرخه در سطح معابر كه با تابلو، خط كشي و يا رنگ حدود آن مشخص مي گردد.

48-خط كمكي: خط عبوريست كه به منظور تغيير سرعت، انجام حركات گردشي و يا افزايش ظرفيت راه، در كنار خط عبور ايجاد مي شود.

49-خط ويژه: مسيري است كه بوسيله خط كشي با رنگ متفاوت از خطوط ديگر و يا علائم و يا موانعي از بقيه مسيرها مشخص گرديده و براي عبور و مرور يك يا چند نوع وسيله نقليه اختصاص دارد.

50-خم (قوس عمودي): انحراف مسير مستقيم راه در سطح قائم.

51-خودرو: هر نوع وسيله نقليه قابل حركت در راهها كه نيروي محركه آن از موتور باشد، به استثناي وسايل نقليه ريل رو و عبارتند از:

الف ـ سواري: خودرويي است كه براي حمل انسان ساخته شده و ظرفيت آن با راننده حداكثر 6 نفر است.

ب ـ سواري استيشن (سفري): نوعي خودرو سواري است كه فضاي بار با فضاي سرنشين يكسره باشد و ظرفيت آن با راننده حداقل 7 و حداكثر 9 نفر است.

پ ـ سواري كار: اتومبيلي است دو ديفرانسيل كمك دار با اتاق جدا از شاسي يا اتومبيلي كه ظرفيت آن با راننده بين 10 تا 15 نفر باشد.

ت ـ اتوبوس: هر نوع وسيله نقليه موتوري مسافربري كه ظرفيت آن با راننده و كمك راننده 27 نفر يا بيشتر باشد.

ث ـ اتوبوس برقي: اتوبوسي كه نيروي محركه آن بوسيله باتري يا نيروي برق تامين مي شود.

ج ـ اتوبوس دو طبقه: وسيله نقليه موتوري مسافربري كه قسمت حمل مسافر آن در دو طبقه جداگانه روي هم و با يك سازه مشترك بوده و ظرفيت آن با راننده حداقل 27 نفر است.

چ ـ ميني بوس: خودروي مسافربري است كه ظرفيت آن با راننده بين 16 تا 26 نفر مي باشد.

ح ـ تراكتور: نوعي خودرو است كه براي كارهاي كشاورزي، صنعتي و عمراني مانند شخم زدن، حفاري، بارگيري، و كشيدن دنباله بند و غيره بكار مي رود.

52-خيابان: راه عبور و مرور در محل سكونت و فعاليت مردم كه عرض آن بيش از 6 متر باشد.

53-خيابان اصلي: راهي است كه در برخورد با راههاي ديگر عرض سواره روي آن بيشتر باشد و يا با نصب علائم راهنمايي و رانندگي، اصلي تلقي شده و در غير اين صورت در سمت راست راه ديگر قرار دارد.

54-خيابان فرعي: راهي است كه در برخورد با راههاي ديگر، عرض سواره روي آن كمتر است و يا با نصب علائم راهنمايي و رانندگي ، فرعي تلقي شده و در غير اين صورت درسمت چپ راه ديگر قرار گرفته باشد.

55-دستگاه تهويه: به دستگاههايي اعم از پنكه، كولر و يا بخاري گفته مي شود كه هواي درون وسيله نقليه را جابجا و يا دماي آن را كاهش يا افزايش دهد.

56-راننده: كسي كه هدايت وسيله نقليه موتوري و غير موتوري و همچنين حركت دادن حيوانات را بصورت واحد يا گنه و رمه بر عهده داشته باشد.

57-راه: عبارتست از تمامي سطح خيابان، جاده، كوچه و كليه معابري كه براي عبور و مرور عموم اختصاص داده مي شود.

58-راه آهن: ريل هاي آهني موازي ثابتي كه قطار و وسايل نقليه ريلي ديگر بر روي آن حركت مي كنند.

59-راه عمومي: به راههاي گفته مي شود كه براي عبور و مرور عموم مورد استفاده قرار مي گيرد.

60-روز: از طلوع تا غروب آفتاب.

61-سازنده وسايل نقليه: شخص يا موسسه يا كارخانه اي كه وسايل نقليه اي را كه مطابق آئين نامه بايد شماره گذاري شود مي سازد، يا قطعات ساخته شده آنها را سوار (مونتاژ) مي نمايد.

62-ستاد معاينه فني: تشكيلات متمركز براي برنامه ريزي، هدايت، نظارت و كنترل فعاليت مراكز فني معاينه خودرو و مراكز معاينه فني مجاز كه از سوي شهرداريها و سازمان راهداري و حمل و نقل جاده اي ايجاد مي گردد.

63-سطح روشن: در مورد چراغ ها عبارت از سطح قابل ديدي است كه نور از آن منتشر مي شود و در مورد منعكس كننده نور عبارت از سطح قابل ديدي است كه نور را منعكس مي كند.

64-شانه راه: بخشي از بدنه راه است كه در دو طرف خطهاي عبور رفت و برگشت قرار داشته و براي توقف اضطراري وسايل نقليه بكار ميرود.

65-شب: از غروب تا طلوع آفتاب.

66-شماره وسيله نقليه : عدد يك يا چند رقمي و حروفي كه از طرف راهنمايي و رانندگي روي پلاكهاي ويژه منقوش و در عقب و جلوي وسيله نقليه نصب مي شود.

67-شناسنامه خودرو: سندي است كه مشخصات خودرو، مالك و نشاني كامل محل سكونت وي و تاريخ انتقالات و تغييرات انجام شده از سوي راهنمايي و رانندگي در آن درج و به آخرين مالك تسليم مي گردد.

68-شيب (سربالايي ـ سرازيري): تغيير تدريجي ارتفاع سطح تمام شده راه در امتداد طولي مسير.

69-ظرفيت وسيله نقليه: وزن بار يا تعداد مسافري كه از طرف كارخانه سازنده با تاييد وزارت صنايع و معادن براي وسيله نقليه تعيين گرديده است.

70-علائم: هر نوع علامت عمودي و افقي مانند تابلو، چراغ راهنمايي و رانندگي، خط كشي، نوشته و ترسيم، و همچنين تجهيزات هدايت كننده، سوت و حركت دست و غيره كه بوسيله مقامات صلاحيتدار براي كنترل و تنظيم عبور و مرور تعيين و بكار برده مي شود.

71-قطار شهري: نوعي وسيله حمل و نقل عمومي است كه در شهرها و حومه به جابجايي مسافر پرداخته و بطور معمول با چرخهاي فرزي بر روي ريل حركت مي كند.

72-قطعات و قسمتهاي اصلي: كليه قسمتهاي اساسي وسيله نقليه شامل محور، موتور، شاسي، اتاق و رنگ كه تعويض آنها باعث تغيير مشخصات اساسي وسيله نقليه مي گردد.

73-كارت پارك: كارت يا برگه اي است كه با پرداخت پول تهيه مي گردد و بوسيله آن اجازه توقف در مكان و زمان معين به خودرو داده مي شود.

74-كارت شناسايي خودرو: كارتي كه مشخصات مالك و وسيله نقليه شماره گذاري شده در آن ثبت و از سوي راهنمايي و رانندگي صادر و به مالك وسيله نقليه تسليم مي گردد.

75-كاروان: كاروان يا خانه سيار وسيله نقليه غير موتوري است كه براي سكونت و يا كار استفاده شده و عرض آن از 6/2 متر و طول آن از 12 متر بيشتر نباشد.

76-كلاه ايمني: تسمه اي كه نيم تنه بالاي راننده و هريك از سرنشينان را تحت كنترل و مهار ايمن خود قرار مي دهد تا در هنگام ضرورت، همچون كاهش ناگهاني سرعت يا توقف آني خودرو كه ممكن است ناشي از ترمز يا برخورد با جسم ديگر يا حوادث ديگر باشد، مانع از جدا شدن سرنشينان و راننده از صندلي خود و اصابت به شيشه جلو يا ديگر قسمتهاي دروني و يا پرتاب شدن به بيرون خودرو شود و حداقل داراي دو نقطه اتكا باشد.

77-كمربند ايمني: تسمه اي كه نيم تنه بالاي راننده و هريك از سرنشينان را تحت كنترل و مهار ايمن خود قرار مي دهد تا در هنگام ضرورت، همچون كاهش ناگهاني سرعت يا توقف آني خودرو كه ممكن است ناشي از ترمز يا برخورد با جسم ديگر يا حوادث ديگر باشد، مانع از جدا شدن سرنشينان و راننده از صندلي خود و اصابت به شيشه جلو يا ديگر قسمتهاي دروني و يا پرتاب شدن به بيرون خودرو شود و حداقل داراي دو نقطه اتكا باشد.

78-كوچه: راهي در مناطق مسكوني كه عرض آن حداكثر 6 متر باشد.

79-گذرگاه پياده: گذرگاهي در تقاطع راهها، امتداد پياده روها، سواره روها، روگذرها يا زير گذرها يا هر محل ديگري از سواره رو كه به وسيله خط كشي يا ميخكوبي يا علائم ديگر، براي عبور پيادگان اختصاص داده شده است.

80-گواهي نامه بين المللي رانندگي: گواهي نامه اي است كه به اعتبار گواهي نامه داخلي طبق مفاد قانون الحاق ايران به كنوانسيون عبور و مرور در جاده ها و كنوانسيون مربوط به علائم راهها ـ مصوب 1354ـ توسط راهنمايي و رانندگي صادر مي گردد و مدت اعتبار آن يك سال مي باشد.

اصلاحيه شماره 31597/ت 33752 ﻫ - 5/7/84 :

تبصره: كانون جهانگردي و اتومبيلراني جمهوري اسلامي ايران براساس مفاد كنوانسيونهاي بين المللي 1949 و 1968 حمل و نقل جاده اي و حسب عرف بين المللي و مقررات حاكم بر تمامي كشورهاي عضو سازمان بين المللي جهانگردي (AIT) و فدراسيون بين المللي اتومبيلراني (FAI) وظيفه ترجمه و تبديل گواهينامه هاي رانندگي معتبر صادر شده توسط نيروي انتظامي و ساير اسناد و مدارك مربوط را بر عهده دارد.

81-گواهي نامه رانندگي (پروانه رانندگي): اجازه نامه براي رانندگي وسايل نقليه كه از طرف راهنمايي و رانندگي به نام افراد صادر مي شود.

82-مجوز رانندگي با وسايل نقليه عمومي: اعم است از پروانه تاكسيراني، بهره برداري، كارت و يا دفترچه كار (برگ فعاليت) كه از طرف مراجع صلاحيت دار به نام اشخاص صادر و اجازه رانندگي با وسايل نقليه عمومي را به آنان مي دهد.

83-مرجع صلاحيت دار: وزارتخانه، سازمان، نهاد و ديگر دستگاههاي مسئول كه به موجب قانون و يا تصويب هيات وزيران در موردي خاص وظايف و مسئوليتهايي به عهده آنها گذاشته شده است.

84-مراكز فني مجاز: مراكزي كه بوسيله اشخاص حقيقي يا حقوقي با رعايت ضوابط و مقررات ستاد معاينه فني وابسته به شهرداري و يا سازمان راهداري و حمل و نقل جاده اي، حسب مورد براي انجام معاينه فني وسايل نقليه درون شهري و برون شهري ايجاد مي گردد.

85-راههاي شرياني درجه يك: معابري هستند كه در طراحي و بهره برداري از آنها به جابجايي وسايل نقليه موتوري برتري داده مي شود. اين معابر ارتباط با راههاي برون شهري را تامين نمايند. راههاي شرياني درجه يك بر اساس نحوه كنترل دسترسي تقاطع ها به دو گروه آزاد راه و بزرگراه تقسيم مي گردند كه ضوابط اجرائي آنها را شوراي عالي هماهنگي ترافيك شهرهاي كشور تعيين مي نمايد.

86-راههاي شرياني درجه دو: معابري هستند كه در طراحي و بهره برداري از آنها به جابجايي و دسترسي وسايل نقليه موتوري برتري داده مي شود. براي رعايت اين برتري حركت پيادگان از عرض خيابان كنترل مي شود. راههاي شرياني درجه دو شبكه اصلي راههاي شهري را تشكيل مي دهند كه ضوابط اجرائي آنها را شوراي عالي هماهنگي ترافيك شهرهاي كشور تعيين مي نمايد و عبارتند از:

الف ـ شرياني اصلي: راهي است كه ارتباط بين خيابانهاي جمع و پخش كننده و بزرگراهها را برقرار مي كند. در اين معابر فاصله هاي بين تقاطع ها نسبت به بزرگراهها كمتر است.

ب ـ شرياني فرعي (خيابان جمع و پخش كننده): راهي است كه ارتباط بين خيابانهاي محلي و خيابانهاي شرياني اصلي را برقرار مي كنند. در اين خيابانها محل عبور عابران پياده از عرض خيابان بايد مشخص باشد.

87-راههاي محلي: راههايي هستند كه در طراحي و بهره برداري از آنها نيازهاي وسايل نقليه و عابران پياده، با اهميت يكسان در نظر گرفته مي شود و ارتباط بين كوچه ها و خيابانهاي شرياني فرعي را برقرار مي كنند.

88-معاينه فني: بازديد ظاهري و آزمايشهاي فني براي تشخيص اصالت خودرو و سنجش ميزان سلامت فني، ايمني و زيست محيطي وسيله نقليه.

89-منطقه ممنوعه: منطقه و محلي كه آمد و شد وسايل نقليه در آنها بوسيله علائم خاص و با اعلام قبلي مراجع صلاحيتدار ممنوع شده باشد.

90-منعكس كننده نور: عبارت از بازتاب كننده اي است كه حضور وسيله نقليه را از طريق انعكاس نوري كه از چراغ وسيله نقليه ديگر به آن تابيده مي شود و يا از طريق انعكاس نور محيط، اعلام مي دارد.

91-مواد خطرناك: هر نوع مواد راديواكتيو، منفجره، محترقه، مايعات و جامدات آتش زا يا سمي و يا اسيدي، گازهاي فشرده، زباله ويژه و فاضلاب و مانند آن.

92-موتورسيكلت: وسيله نقليه اي براي حمل انسان كه داراي دو يا سه چرخ با اتاقك پهلو (سايد كار) يا بدون آن و مجهز به يك موتور محركه باشد.

93-موتورسيكلت گازي (موتورگازي): موتورسيكلتي است كه هم داراي موتور و هم داراي ادوات پايي براي راندن باشد.

94-نقص فني: هر نوع نقصان يا تغيير در وضعيت ظاهري و فني وسيله نقليه كه موجب كاهش ضريب ايمني در رانندگي و يا افزايش بيش از حد مجاز گازهاي آلاينده هوا و يا آلودگي بيش از حد مجاز صدا گردد.

95-واحد انتظامي: منظور واحدهاي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران كه بصورت پاسگاهها و كلانتريها در نقاط مختلف كشور مستقر هستند.

96-وزن با بار: وزن وسيله نقليه به اضافه وزن بار آن.

97-وزن بارگيري شده: عبارت است از مجموع وزن مسافران و كاركنان و محمولات.

98-وزن بدون بار: عبارت است از وزن وسيله نقليه بدون راننده و مسافر و بار ولي با مخزن پر از سوخت و با ابزار و آلاتي كه بطور معمول وسيله نقليه همراه دارد.

99-وسيله نقليه: وسايل موتوري و غير موتوري و موتورسيكلت كه براي جابجايي انسان و كالا در راه بكار مي رود.

100- وسيله نقليه امدادي: وسيله ويژه خدمات انتظامي، ترافيكي، پزشكي، آتش نشاني و امداد اضطراري آب، برق و گاز كه بوسيله راهنمايي و رانندگي تعيين و با علائم ويژه مشخص مي شود.

101- وسيله نقليه طويل (long vehicle) : وسيله نقليه اي است كه طول آن بيش از 5/2 متر باشد.

102- وسيله نقليه عمراني: وسيله نقليه موتوري است كه ويژه انجام كارهاي فني، عمراني و مانند آن مي باشد و شامل بلدوزر ، گريدر، غلطك، اسكريپر (زمين تراش) و غيره است.

103- وسيله نقليه غير موتوري: هر نوع وسيله نقليه اي كه نيروي محركه آن از موتور نباشد.

104- وسيله نقليه فوق سنگين: انواع خودرو و ادوات مربوط است كه توانايي حمل محمولات وزين با وزن ناخالص بالاتر از 40 تن و حجيم با حجمي با ابعاد مازاد بر اندازه هاي زير را داشته باشد:

طول 5/16 متر ، عرض 6/2 و ارتفاع 5/4 متر.

105- وسيله نقليه كشاورزي: بوسيله نقليه موتوري گفته مي شود كه علاوه بر حمل و نقل خود، ادوات ديگر و دنباله بندهاي كشاورزي را نيز جابجا نموده و يا از نيروي محركه توليدي آنها براي انجام عمليات مختلف كشاورزي استفاده مي شود و شامل انواع تراكتور، كمباين، تيلر و ماشين هاي خودكششي ديگري در بخش كشاورزي است.

106- وسيله نقليه مركب: عبارت است از چند نقليه متصل به هم كه بعنوان واحد در راه حركت كنند.

107- وسيله نقليه مفصل دار: وسيله نقليه اي است كه شامل يك كشنده و يا وسيله نقليه موتوري و يك نيمه يدك متصل به آن باشد كه با بار يا محفظه حمل مسافر داراي عرض حداكثر 6/2 متر ، طول حداكثر 35/18 متر ، ارتفاع حداكثر 5/4 متر و وزن حداكثر 40 تن است .

108- وسيله نقليه موتوري: هر نوع وسيله نقليه اي كه داراي حداقل يك چرخ در جلو و دو چرخ در عقب بوده و داراي موتور و سامانه انتقال قدرت است و براي حمل بار يا انسان بكار مي رود كه به آن خودرو نيز گفته مي شود.

 

قسمت 2

 قسمت 3

قسمت 4

قسمت 5

قسمت 6 -پیوستها 1

قسمت 6 -پیوستها 2



منبع : persiandrive[dot]blogfa[dot]com[slash]post-15[dot]aspx

پلاك شهرهاي راههاي


فرهنگ رانندگی تعریف قوانین , فرهنگ رانندگی تعریف قوانین , موسسه حقوقی ادمان, وقف احسان ماندگار, آموزش نکته به نکته رانندگی , آموزش نکته به نکته رانندگی , حمل ونقل و ترافیک شهری مفاهیم و ,
گزارش اشکال

تبلیغات


تبلیغات

تبلیغات
مطالب تصادفی

تبلیغات